HERŞEYİNLE

HERŞEYİNLE GÖZLERİNDE SAKLIYDI HERŞEY BENİ NEDENLİ SEVİŞİN NE DENLİ İSTEYİŞİN ADIMI TİTREK SESLE SÖYLEYİŞİNDE SAKLIYDI ÜSTÜME DÜŞÜŞÜN BENİ HERKEZDEN FARKLI KILIŞIN GÖZLERİNDE SAKLIYDI KALABALIĞIN İÇİNDE ÇOCUĞUNU KAYBETMİŞ GİBİ ARAYIŞIN DURMADAN BİRŞEYLER SORUŞUN ANLAMLI ANLAMLI DURUŞUN HERŞEYİNLE GÖZLERİNDE SAKLIYDI GÖZLERİN ÇOK GÜZEL BAKIYOR N.Üstüner.

UYAN

Bu son hikâye belki Gecenin alaca karanlığında gündüze doğru Ağır, ağır Sımsıcak nefes, soluk alıp veriyor. Çıkılacak mı bu dik yokuş Sere serpe yatılacak mı? Yemyeşil ovalarda güpe gündüz Yorgunluk yok Üzüntü yok, gam yok, keder yok Bitti gitti. Bu son hikâye belki Belki farkına varılacak beklide yitecek gidecek Umursanmayacak Tıpkı… Gözlerin kapanınca duracak Kulakların duymayacak Burnun ise, koku alamaz bir şekilde Duracak put gibi, cansız eşya gibi Kalk uyan Derin uykudan En uzun uykun olsun Ama Uyan Bu son hikâye belki Karalanıp, silinen yok sayılan Var iken değersiz kılınan Kalk uyan Ama Uyan Uyuma dünyanın güzelliklerinde bu son hikâye belki de

N.Üstüner.

BABAM

Bakışların öyle anlamlı öyle dolu bakardı ki
Anlamamam seni yürek isterdi babam
Bana verdiğin öğütler kulağımı yalar
Astığın suratında damar, damar
Merhametli babam seni anca kızın anlar

 Esti başımda deli, deli yeller
Terk ettin beni ne yazık ki erken
Etme babam gitme babam beni derde koyma babam
Mezarının başında ebedi ayakta duram

 Karalar bağladım anamın yüreğini dağladım
Ah aman vah aman seni anlayamam
Yirmi yedi yılım senli geçti
Aklımda kalan babam

 N.Üstüner.

 ANNEM

 Ağladım koştun
Nasılda güzel ve hoştun
Nağmelerle coştun
Ellerimden tutup
Mutluluktan uçtun

 Ninnilerle büyüttün bu güne getirdin beni
Ellerinle yürüttün koynunda besledin beni
Rüyalarında sevdin kalbine yer ettin beni
İsmimi koyup güller içinde kokuttun beni
Mutlu mutsuz günler ta derinde izler
Anasız günler seni arar bu gözler
Nurcan adında bir kızın senin yolunu gözler

Küstürdüysem seni affet anam
Ağlasam, ağlasam kanamam
Ya bugün gel ya da hiç gelme
Ayrılığa dayanamam

 N.Üstüner.

DÜNYA BARIŞI İÇİN BU ŞİİRİ OKUYUN

Çocuklarınıza sıkı sıkı sarılın...

BİR ANNEYE HAYKIRIŞ
Mevsimlerden sonbahar biliyorumki arkası kış üstüm,başım yırtık
aylak. sen daha büyümedin benim kadar ben, çocuk yaşta kocaman insan derler ya! Küçüğüm. Benim işte o gözleri yaşlı çocuğum. gözüm kara değil, sanıldığı kadar güçlüde değilim kızmadım değil hani, sana kızmadım değil, kaldırım taşlarında buz gibi ayaklarım gezerken ellerimde çatlamış ve burnumda akarken nerdeydin diye ! Hani o sıcak bakan gözlerinden hesap sormak istedim bu gece yarısı. ama soramadım. mevsimlerden artık kış biliyorum arkası ilkbahar kuşların cıvıltısıyla bir sabah kahvaltısı hani içim çekmedi değil derler ya kızarmış ekmek kokusu şimdi uzak bana bir ben kaldım garip, ürkek bu yolda. hani nerdesin ? hani döneceğim göreceğim tekrar seni sesleri varya! şimdi yalan oldu mevsimlerden yaz mevsimlerden sonbahar mevsimlerden kış ve sonrası ilkbahar yaz kaç mevsim geçti sensiz bunu kendine sor biraz… anneciğim demek zor biraz artık zor biraz

Nurcihan ÜSTÜNER

Yazan : Nurcihan ÜSTÜNER
Yayınlayan : Ergün GÜLDAL

Yayınlayan : Ergün GÜLDAL

Yayınlayan : Ergün GÜLDAL

Yayınlayan : Ergün GÜLDAL